Feeds:
Posts
Comments

Archive for January, 2009

>
Bir ara bir mim vardi, desktop fotograflari uzerine. O zaman aklima gelmisti. webshots isimli bir sitenin uyesiyiz. Inanilmaz bir fotograf arsivi var. Gunde hesabiniza 5 fotograf gecirme hakkiniz var. (Gerci her 5 indirme sonrasi bilgisayarinizda yapacaginiz kucuk bir hile ile istediginiz kadar fotograf indirebilirsiniz ama bosverin derim:) Her gun 5 taneyi secmek, indirmek daha zevkli inanin:)))

Hesabiniza gecirdiginiz fotograflar karisik olarak desktopiniza arka fon oluyor. Zaman zaman cok hosuma gidenleri kaydettim, webshots’in reklamini yaparken kullanmak uzere :))

Dur sevgili Banu gibi yapayim :)

E
NJOY!




Advertisements

Read Full Post »

>Honey

>

Bal mı tatlı, baldan tatlı oğlum mu tatlı? :))

Yeni başucu kitaplarım. The Name of the Rose perşembe-cuma iş yolunda metro kitabım :) Diğer ikisi akşamları azar azar, sindirile sindirile okunan başucu kitaplarım.

Uğraştı, didindi, deliği buldu ve taktı. Bilgisayarı açıp başına geçmesi yakındır :D
Akşamları babaane ve dede ile kamera bağlantısı kuruyoruz. Bilgisayar açılır açılmaz dedeee diye bilgisayarın başına koşuyor. Görüşme bitince ‘hoşçakal de’ diyoruz, ekranı (ekrandaki babaanne-dede-halayı) öpüyor :)

Bilgisayar çağı çocuklarının algısı bizimkilerden çok farklı olacak.

Yemek yapıyordum, ocağın başından ayrılamayacaktım. Ama çamaşırlar da makinadan çıkmazsa nem kokmaya başlayacaklardı. Kuvvet destek ünitesini:P yardıma çağırdım :))

İşlem tamam mı emin olalım :)
Görev Adamı :))

Yeni yayınlanan, hijyen hipotezi başlıklı araştırmaya göre, bakteriler, virüsler, özellikle de minik kurtçuklar bağışıklık sistemini güçlendiriyormuş.

Son yıllarda ABD ve diğer gelişmiş ülkelerde MS (Multiple Sclerosis), Tip 1 Diabet, İdrar Yolları İltihaplarının artma sebepleri olarak da aşırı hijyen gösteriliyor.

“Why Dirt Is Good” -“Kir Neden İyidir?”- isimli kitabın yazarı olan mikrobiyoloji ve immunology -bağışıklık sistemi- hocası olan Mary Ruebush, bebeklerin ellerine geçen her şeyi ağızlarına götürmek süretiyle, bağışıklık sistemlerinin çevrelerini tanımalarını sağladığını söylüyor.

Araştırmayı yönetenlerden birisi olan Dr. Joel V. Weinstock, yeni doğan bir bebeğin bağışıklık sisteminin henüz sistemi kurulmamış bir bilgisayar gibi olduğunu, yönlendirmelere ihtiyacı olduğunu söylüyor.

..

Mary Ruebush, antibakteriyel temizlik ürünlerinin antibiyotiğe dayanıklı, salgın hastalıklara sebep olabilecek bakterilerin üremesine sebep olabileceğini, temizlik için sade bir kalıp sabun ve suyun yeterli olduğunu yazıyor.

Dr. Weinstock ise, çocukların kesinlikle çıplak ayakla kirin içinde dolaştırılmasını, kirle-pis şeylerle oynanmasına izin verilmelerini, eve geldiklerinde de bir şey yemeden önce ellerinin yıkamamalarını öneriyor.

Çiftiliklerde yaşayan ve kurtçuklarla, hayvanlarda bulunan diğer organizmalarla içiçe olan çocuklarda allerji ve bağışıklık sistemine yönelik hastalıkların daha az bulunduğunu belirtiyor.

Çocuklarınıza 2 köpek ve 1 kedi alın, bunlar onlara gerekli bakterileri sağlayacaktır diye ekliyor :)))

*************************

MK dahil, buradaki çocuklar parklarda demirleri, otobüslerde benim bile (bu konularda çok genişimdir) dokununca elimi yıkama isteği oluşturan tutunma yerlerini, demirleri, koltukları y@lıyor, ısırıyorl@r.

Salı günleri Müzik Grubu var. Çocuklar 45 dakika boyunca değişik bir çok müzik aletini kullanıyorlar. O aletlerin alındıkları günden beri herhangi bir dezenfekte işleminden geçirildiğini sanmıyorum :) Öğretmen her gün 2 ayrı gruba ders veriyor. Haftanın 5 günü, 10 dersten kimbilir kaç çocuk onlarla oynuyor, yere düşürüyor vs. vs.

Oyun grubunda yerlere yatıyorlar, yuvarlanıyorlar. Şarkı eşliğinde zıplattıkları topları ağızlarına sokuyorlar.

45 dakika bitince eve dönüyoruz. Dönüş yolunda karnı acıkmış oluyor, eline atıştırmalık şeyler veriyorum. Islak mendil yok, elleri yıkamak yok, dezenfekte edici sıvı madde yok. Bunları kullanmaktan pis olduğum için değil, kirin pasın, yerlere sürdüğü ellerini ağzına götürmesinin ona faydası olacağına inandığım için, fazla hijyenin yarar değil zarar getirdiğine inandığım için kullanmıyorum.

Titiz anne, anneanne-babaanne tarafından el üstünde büyütülen, aman aman diye üstüne düşülen, eline aldığı bir şeyi ağzına götürmeye kalkıştığı anda engellenen, sürekli elleri temizlenen, dokunduğu, bastığı, yanından geçtiği her şey kontrol altında olan çocuklar rüzgardan nem kapıp sürekli hastalanırken, apartman çocuklarında allerji artışı yaşanırken, kimisi çoraplı, kimisi çorapsız sokakta koşturan, sümükleri burnundan aka aka, onları yiye yiye :) gezen, elindeki ekmeğe toprağı katık eden bebeler hep taş gibi maşallah :)))

Çocukken bazen günde nerdeyse 12 saati dışarıda geçirirdik. Bir alay çocuk. Gün boyu koştura koştura oynar, mahallemizdeki ilkokulun bahçesinde kaydıraktan kayar, jimnastik demirlerinin tepesinde cirit atar, ağaç dallarına evler kurar, susayınca okul çeşmesinin musluğuna ağzımızı dayayıp su içerdik. Daha titizlerimiz:P ağzını dayayıp su içmez, sabahtan beri çöp tenekesi dahil değmemiş yer kalmayan avuçlarıyla içerdi suyu :))

Acıkınca sokaktan geçen, simiiitççiii diye bağıran simitçinin üstü açık, toz toprakla arkadaş simitlerinden alır yerdik.

Eve dönünce annem, önce ellerini yıka diye arkamdan seslenir ama ben ilk önce ille de tuvalet çeşmesinden, ellerimi yıkamadan kana kana su içerdim.

Hiçbirimiz pislikten hastalanmadık.

Şimdi de MK otobüs demirlerini yalayan, sokakta pis elleriyle yemek yiyen bir çocuğa dönüştü :)

Eve girince ilk iş gidip tuvalete eller yıkanıyor, telaştan unutmazsam her yemekten önce ve mutlaka her yemekten sonra elleri yıkanıyor. Alt değiştirme sonrası mutlaka ellerimi yıkıyorum.
Dışarda giydiğim kıyafetimi ve MK’nınkini, annemden kalan alışkanlıkla daha neredeyse giriş kapısının ağzında çıkarıyorum. O kıyafetlerle değil yatağa, koltuğa bile oturmuyorum. Bunlar başka şeyler. Ama hasta olmasın diye çocuğu cam fanusta yetiştirmeye çalışmak başka bir şey. Yetişmiyor zaten. Vücut isyan ediyor.

Read Full Post »

>Friends Forever

>http://www.youtube.com/get_player

Meya dittiii :)) Gül dittiii. Burcu ditttiii. Baba dittiii :)))

Ayşecim sobelemiş, en yakınımdaki kitabın 161. sayfası, 5. cümlesi.

İnternetten ısmarladığım, dün gelen, Elizabeth Pantley’in “The No-Cry Discipline Solution”

His father said that every time he had one of those angry outbrusts, it had a permanent effect on the people around him, just like those unsightly holes in the fence.

Elizabeth Pantley’in bir de; “Hidden Messages: What our words and actions are really telling our children” isimli kitabını aldım. Bir kaç başlığı okudum bile. Özellikle “hamburger” başlıklı ilkini çok sevdim, doğru yolda olduğumu anlattığı için sanırım :D İlk hikayeyi vakit bulursam paylaşmak istiyorum. Özellikle erkek anneleri için :)) Türkçe’ye de çevrilmiş, tavsiye ederim.

Friends Forever :)
Londra Hatırası :)


Bugün hiç aklımda yokken girdiğim bir mağazada buldum bu sandığı. Çam ağacından yapılma. Uyduruk suntalardan sonra gerçek ağaç çok güzel geldi :)



İnternetin kazandırdığı yeni arkadaşlarımız :)

Sevgili Banu aylar önce mail atmıştı blog mail adresime. Londra’ya master için geleceğini haber vermişti. Eşi Alpay’la geldiler, yerleştiler. 2 yıl buradalar inşallah. Çok sıcakkanlı, çok tatlılar :) Umarım hep birlikte dolu dolu zaman geçiririz :)

Bir kaç hafta önce misafirimiz olmuşlardı. İzin almadığım için fotoğrafları eklememiştim :) Bu fotoğraflar o haftadan..

Bu da o geceden :))

Read Full Post »

>Cumartesi Aksami:

Pazar Sabahi:

Ben zeytin memleketinden olmama ragmen, zeytinyagini cok sevsem de, zeytin yemem. 1 tane bile yemeden 1 sene gecirebilirim :) Esim de eh iste, hafta sonundan hafta sonuna 3-5 tane yer. Ama MK masallah cekirdeksiz zeytinleri cekirdek gibi lupletiyor:) Simdi sirf onun icin eve zeytin almaya basladik :))

Istahi biraz acildi. Gorulecegi uzere :)))

Recel sanati :))

Ustune damlayan recelin fotosunu cekmek icin, kolunu kaldir oglum deyince :))

Mama sandalyesini kaldirdik. Uzun zamandir onda oturmuyor. Buyuk sandalyesinde artik :) Boyunun erismesi icin minder destegine basvuruyoruz :D

Poti (petit) kareli kumas deniyor di mi buna? Ingilizcede gingham diyorlar. Cok sirin gorunuyorlar bence :) Kavanozlara kapak yapmak icin internetten aldim bunu. Bir de kenarlarini girintili cikintili kessin diye ozel bir makas. Ama maalesef kagidi guzel kesse de kumasi kesmiyor :(( Hayalimdeki kenarlari tirtikli kapak ortusuydu ama napalim :))) Yine de guzel oldu bence. Boyle 3-5 kavanoz hazirlayip dekoratif amacli siralayacagim tezgahin ustune :) Mutfaga bir raf almistim, takabilirsek onun uzerine dizerim artik :D

Bu kumastan bir kac sey dikmek istedim ama dikis makinasinin alt bobininde bir sorun sorun var. Ipler birbirine dolaniyor. Cuma aksamimi o bobini+makarayi takmaya harcadim ama halledemedim :(( Yesim gelince ellerinden oper artik :D Dikis makinasi uzmani o ne de olsa :D

***************************

Dun aksam Meral, Burcu, MK ve ben once alisveris merkezine, sonra da yemege gittik. Masallah, gezimizin gec bir saate sarkmasina ve uykusu gelmis olmasina ragmen uslu uslu durdu, bize ayak uydurdu :)

Cocuklari bebekliklerinden itibaren gidilen her yere goturunce bence zamanla alisiyor ve anne-babaya ayak uydurmaya basliyorlar. Ilk baslarda zor oluyor evet. O zahmete katlanmak icin gezmeyi cok seviyor ve bol bol pratik yapiyor olmaniz lazim :) Ama bence o ilk zamanlari atlatinca her sey kolaylasiyor. Surekli anne baba ile gezen cocuk gezinin ne anlama geldigini, ne zaman eve doneceklerini vs ogrenmis oluyor. Hani yabancilarin kucucuk cocuklarinin anne babalarinin yaninda buyuk insan gibi gezmesine, sorun cikarmadan, aglayip mizlamadan durmasina sasilir ya. Iste bunun sebebi o cocuklarin bebeklikten itibaren anne baba ile surekli geziyor olmalari. Bence :))

***************************

Çünkü bizim zamanımızda bizler mutlu çocuklardık, neden, çocuk bu; sorumluluk istemez, bünyesi kabul etmez, bize herhangi bir şey için seçimimizi soran olmadı. Ne verdilerse onunla mutluyduk.
Ne güzelmiş eskiden entellik yokken yahu. Şimdiki çocuklar hem bizim sorumluluğumuzu çekiyor, hem de kendi sorumluluklarını. İşleri zor.

diyor Ayca‘nin gonderdigi linkteki Ayca Sen su yazisinda:)

Continuum Concept kitabinin yazari Jean Liedloff da $u yazisinda bu konudan bahsediyor, Who’s in Control?/Kontrol kimde? diye sorarak.

Modern zamanlarin, cocuk merkezli modern ailelerde cocuklarin sinirli davranislar sergilediginden, sendromlar gecirdiginden bahsediyor. Bunun nedeni olarak da ailenin cocugu merkeze almis olmasini gosteriyor.

Cocuk, kendi isiyle ugrasan buyuklerini izleyip, takip edip, ogrenip taklit etmek ister, ancak buyukler kendi islerini birakip cocuk ne yapmak istiyor diye ogrenmeye kalkisir, cocuga sorarsa bu dogal akis bozulur diyor.

Ozellikle 2-3 yasindaki cocuklar buyuklerinin kendilerinde emin, ne yaptigini bilen insanlar olmasini isterler ic dunyalarinda. Ancak buyukler cocuklara, onlarin ne istedigini, ne yapmak istedigini sordukca cocugun gozunde buyuk ne istedigini bilmeyen bir insan olur, bu durum da aslinda guven ve disiplin isteyen cocugu panige, korkuya sevk eder.

Cocuk anne babasinin ne kadar kendinden emin, kararli oldugunu gormek icin onları zorlar. Mesela, duvara resimler cizen cocuga annesi, dinlemeyecegini bile bile neredeyse ozur diler bir ses tonunda duvarlara cizmemesini rica ederse, cocuk duvarlari karalamaya devam edecektir. Oysa anne cocugun elinden kalemleri alip kaldirdiginda aslinda cocugun gormek istedigi davranisi sergileyecektir.

Kisaca, bir cocuk buyugunun bir davranisini kontrol etmeye kalkistigi zaman bu, cocuk gercekten anne-babasini kontrol etmek istiyor demek degil, tam tersine, anne-babasinin ne yaptiklarini bildiklerinden emin olmak istiyor anlamina geliyor.

Cocuk kontrol ele gecirdigi zaman kafasi karisir, korkar ve anne babasinin kontrolu ele aldigini gorene kadar da limitleri zorlar.

Bunlar linkteki yazidan kabaca ceviriler. Bir de sanirim kitapta okumustum, cocuklara secenek sunmayacaksiniz diyordu. Hani anne babalar cocuklara soz hakki, secim hakki verdiklerini dusunurler, onlari birey yerine koyduklarini dusunurler ve cocuklarin fikirlerini sorarlar, tercihlerini, isteklerini vs. Bu cocuklari korkutan, panikleten bir davranistir diyor. Cocuklar kendilerine ne yapmalari gerektiginin soylenmesini ister. Hayatlarinda bir disiplin ve sInIr isterler. Bunu bulana kadar da her turlu uç davranisi denerler.

Verdigi bir ornek kahvalti uzerineydi. Mesela cocuga kahvaltida ne yemek istersin diye sormayin. En fazla iki secenek sunun diyordu.

Eger soz geciremediginizi dusundugunuz bir cocugunuz varsa, iliskinizde sorunlar yasiyorsaniz bir de bu otoriter anne-babaligi deneyin. JL’e gore cocugun anne babadan asil istedigi otorite, disiplin, kararlilik.. Birakin bir sure onun istekleri degil, sizin kararlariniz iliskinizin merkezinde olsun.

Tabi bunlar ozellikle 2-3 yas civari cocuklar icin tavsiyeler ama dozu ayarlanarak her yasa uyarlanabilir. Her seyin bir karari olmali bence. Elbette totaliter bir rejimden bahsetmiyorum:) ama demokrasi cocuklara uygun bir sey degil:) Onlarin asil istedikleri, ne istedigini bilen, kararli, cocuguna ne yapmasi gerektigini kesin bir dille soyleyen guclu anne babalar.

Daha once de yazmistim, biz dikkatini baska yere cekme politikasini uyguluyoruz. Elindeki oyuncagi istemedigim bir yere vuruyorsa baska bir seyle oyaliyor ve oyuncagi ortadan kaldiriyorum mesela. Pastelleri ile masayi boyamaya kalkti, bitti dedim hepsini toplayip kaldirdim. Istemedigim hangi davranisi gosteriyorsa kesin bir sekilde duruma el koyuyorum:) Yani en azindan oyle yaptigimi dusunuyorum.

Bugunlerde yeni bir huy gelistirdi, eline su dolu bardak veremiyoruz icmesi icin. Aninda ya da iki yudum sonra bardagi ters ceviriyor:) Yapacak bir sey yok. Eline bardak vermiyoruz. Susadiginda bardagi biz elimizde tutup iciriyoruz. Unutup vazgecene kadar boyle.

***************************

Uyku tulumu tavsiyeleri icin cok tesekkurler. Bir arkadas link gondermisti, su ayakli olanlar. Tam bize gore. Bir kac yere bakayim, olmadi internetten ismarlayayim. Tekrar tesekkurler.

Kitaplik tavsiyeleri icin de tesekkurler arkadaslar. Ilk aklima gelen IKEA olmustu :) Baktim ama internetteki katalogtan istedigim gibi bir sey bulamadim. Cok uzunlar. Bana daha kisa bir sey lazim. Yine de elinde link olan gonderirse sevinirim.

Bir kac cocuk magazasinin internet kataloglarina baktim ama ben rengarenk, cicili bicili seyleri sevmiyorum. Benim gozumu yoruyorlar :) Beyaz ya da en fazla beach dedikleri acik kum rengi gibi bir renk tercihim.

Bu aradaaa son olarak, Burcu’nun sagindakini soran anonim kim yahu? :))

Sorunuzun Cevabi: Gul ablamiz:)

Read Full Post »

>Anne ve Oğul Günü

>

Minik DJ :)

Bu tahtaların benzerlerinden çocukken benim de vardı. Çok severek oynardım. Oğluma da aldım ama henüz ilgisini çekmiyorlar. Arada çıkarıyorum, şöyle bir dağıtıp geri topluyor ve kaldırıyoruz :D


Bu sabah geri dönüşüm için ayırdığım şişeleri alıp gelmiş. Ben aşure için (evet ikinci kez yaptım bugün hayatımda, hızımı alamadım :)) nohutların kabuklarını soyarken epeyce oyalandı o şişeler ve ona verdiğim nohutlarla.

Neyin çöp kutusuna, neyin geri dönüşüme gideceğini de öğrenmeye başladı. Ortaya bıraktığım bir kaç süt şişesini bugün geri dönüşüm için ayırdığım sepete istiflemişti :)

Burası bizim sitenin çöp odalarından birisi. Görüleceği üzere konteynırlar boşken torabalarını kapının ağzına yığmışlar. O torbaları buraya kadar taşıyorlar ama kaldırıp çöpün içine atmaktan acizler. Üstelik kapıda bir de not var, lütfen çöpleri konteynırların içine atın, dışarda bırakmayın diye. Öküz her yerde öküz.

Hafta sonundan bu yana hava çok güzel. Hava güzel ve güneşli olunca MK’yı içerde tutmaya gönlüm razı gelmiyor :) Aşureyi dönünce pişirmek üzere bıraktım ve biraz hava almaya bahçeye indik. Yavaş yavaş geçen yılki arkadaşları da kapıdan camdan görünmeye başladı.. Tüm kış görmediğim çocuklar kocaman olmuşlar :)

MK öğle uykusu uyurken ben aşureyi bitirdim. Bu sefer daha az su koydum hatta biraz nişasta da koydum ama yine sulu oldu. Bir de sütü biraz fazla kaçtı :) Yine de tadı güzel.

Öğleden sonra 2.5 saatlik bir çarşı gezisi yaptık. Uzun zamandır bizim semtin alışveriş merkezine gelmiyordum. Soğuk ve yağmur sebebiyle.

Evdeki kitaplarını artık ezberledi, sıkılıyor olabileceğini düşünerek kütüphaneye uğradım. Bizim kahveci:P hemen bütün sandalyeleri hizaya soktu :))

Kitabın bir başına bir sonuna bakıp bitti diyerek yenisine geçiyordu :) Hızlı okuma kursuna mı gitti naptı :P Bir ara masa üzerine çıkıp inmemeye kalkıştı ama bu durumların en büyük kurtarıcısı olan ‘dikkat dağıtma’ yöntemiyle vazgeçirdim. Bu tür durumlarda hemen dikkatini başka yere çekiyor ve ona bir iş veriyoruz. Kütüphanede, aaa annecim bak şurdaki kitaba, getirir misin onu bana? diyerek raftakilerden birisini işaret ettim. Hemen gönüllü olarak masadan indi, koşa koşa kitap getirmeye gitti :))

Sanırım hemen hemen her anne baba bunu keşfetmiştir. Daha tazeler de ileride keşfedecektir ama ben şimdiden söyleyeyim, zamanı gelince hemen akıllarına gelsin diye :))

Ne tatlı dil, ne kızmak hatta bazen ne de ilgilenmemek çocukları (genelliyorum:)) istenmeyen bir davranıştan vazgeçirmez. En iyi taktik dikkatini başka yöne çekmektir :)) En azından bizde öyle :)

Şöyle bir kitaplık bulsam alacağım.

1 bana, 6 oğluma :))
Gülün Adı kitabını hala okumamış bir insan olarak metro yolculuklarımda yanıma arkadaş etmeye karar verdim :)

MK’ya çok oyuncak almıyoruz. Sayılıdır oyuncakları. Artık tarzı da belli oldu :)) Aynı arabalarla bütün gün oynuyor maşallah. Onları sürekli masadan ya da herhangi bir yüksek yerden yere atmayı sevdiği için bu oyuncağı da sevebileceğini düşündüm. Bu akşam annesiyle babasından pek sıra gelmedi ama ilerleyen günlerde severek oynar umarım :))

Benim Hayatım sormuştu, doğal gaz bir bizi mi vurdu, sizin ev kaç derece diye :) 20-22 arasında:)

Burda da zam geldi ama TR gibi abartmadılar tabi. İnsanlar yeniden kömüre dönüyorlarmış, haklı olarak!

Isı yalıtımı çok kar ettiriyor. Bir de tabi ben kolay üşümeyen bir olduğum için oğlanı da kendim gibi yetiştirmeye çalıştım. Evde gündüzleri özellikle body ile dolaştırıyorum, alışsın diye ki bebekliğinden bu yana uyguladığım için işe yaradı :))

Read Full Post »

>Yemekteyiz Asure :))

>http://www.youtube.com/get_player

Bu da Tatli kritigi :P

**************************

1 ayi gecti evde, sadece anne sutu+ babasinin küspe dedigi:)) porridge tarzi sutlu mama ile besleniyor sadece. SADECE! Ve sadece EVDE! Bakicisinda oldugu gunler corbasini da iciyor, yemegini de yiyor. Eskisi gibi degil ama yiyor. Ayni corbayi ben yapiyorum, icmiyor. Uzum, mandaline en sevdigi meyvelerdi, agzina koymuyor. Kuru uzume hayir demezdi, bir tane bile yemiyor. Anlamadim gitti?

Tamam yeme-yememe konusunda rahatim dedim de bu ne ya? Sut, sut, sut, su, su, su… E guzel.

Gerci bu durumda bile eskiden okudugum bir gazete haberi ile kendimi rahatlatmayi basariyorum.

Haber, 14 yasindaki Ingiliz bir delikanli hakkinda. 2.5 yasindan beri sadece ve sadece sut ve cilek recelli ekmek yedigi uzerine!! Sut ve cilek recelli ekmek. Sabah, oglen, aksam!

Testler yapilmis, vitaminler tam vucudunda. Gayet saglikli. Ve muhtemelen sutun etkisi, gayet uzun boylu. Mutlu bir genc adam!

Biz de bu konuda gazeteye haber olur muyuz acaba? 14 yasinda ve sadece anne ve inek sutu ile beslenen delikanli diye :D

**************************

Yaklasik 3 ayliktan bu yana yer yataginda yatiyor. Montessori icin idealmis, simdilerde haberim oluyor. Bize kalsa yatagina yatirirdik tabi ama yerde yatmayi bir nevi kendisi istedi :)) Ben de yanina yatip emziriyordum ya da uykusu hassas otesi bir genc oldugu icin kendisi, sallayip uyudugu yerde birakiyoruz. Ordan alip da yataga koymak hayal :))

Uykusunda donme konusunda kendisini asti. 360 derece falan cocuk oyuncagi kendisi icin :P Uykusunda asker misali yerde surunuyor mesela. Oyle surune surune bir kac metre gidiyor. Dahasi, babasi ayri ben ayri defalarca koridordan topladik kendisini! KORIDORDAN! Done done, surune surune odadan cikip koridora giriyor, hatta orda da yol almayi basariyor :))

Tabi koridor cikis kapisini bulamadigi zamanlarda taak tuuk sesleriyle kafayi duvarlara vuruyor :) Guluyorum cunku duvarlar sunta :P Ancak ses veriyor, can yakmiyor cok sukur.

Battaniye falan hak getire tabi. Uyku tulumuna sokmaya calistim bir kac kere ama uykusunda bile ayaklari rahat hareket etmesi gerektigi icin uyumadi. Bir de ayaga kalkamadigi icin sinirlendi, agladi. Imkan yok uyumuyor. Battaniyeyi zaten uyumadan ortemiyoruz, ustemiyor. Uyurken koridorlara tasmaktan ustunde battaniye durmuyor. Velhasil arkadas ortusuz, battaniyesiz yatiyor.

Zor cocuk demek istemiyorum. Haksizlik oluyor. Ama hangi sifati kullanacagimi da bilemiyorum. High Need Child orasi tamam ingilizce de, turkce icin ne diyecegim hala dusunuyorum. Kendi bildigini okuyan bir cocuk:)) olmasi itibariyle, gun icinde cok yoruluyor olmamin bu konularda bana faydasi oluyor. Bu konular: Yememe, ustunu acma vs:P

Bu tur konularda, ooofff yorgunluktan bitmisim zaten, ugrasacak halim kalmamis, yemezse yemesin, ustunu acarsa oyle uyusun napiiim! tarzi bir yaklasim benimsedim gidiyorum. Saldim cayira :P

Bu arada zamanina mothercare’den aldigim yatagi da yukluk niyetine kullanmaya basladim iyi mi! Yatak yorgan attim icine, duruyor :D Satsam mi acaba diye dusunmeye basladim. Ikinci cocuk falan beklersek ohooo.. Onu da yerde yatiririm muhtemelen :))) Satsam mi?

Read Full Post »

>Yemekteyiz Londra :))

>http://www.youtube.com/get_player

Hic bir masraftan cekinmedik Yemekteyiz programini Londra’ya getirdik :))

Devami gelecek :)))

Read Full Post »

Older Posts »